Een maand lang door Egypte reizen op zoek naar verhalen.

Mensen vragen me vaak waar ik de inspiratie voor mijn boeken vandaan haal.

Het antwoord is simpel: ik reis.

Niet als toerist, maar als schrijver.

Bijna een maand lang doorkruiste ik Egypte, van het ene landschap naar het andere, via oude wegen, vergeten verhalen en gesprekken met mensen wier leven diep verbonden is met dit bijzondere land. Elke plek werd een nieuw hoofdstuk in mijn notitieboek.

Onze reis begon in Caïro, een stad die nooit echt slaapt. Tussen historische straten, verborgen cafés, boekhandels en ontmoetingen met uitgevers en lezers werd ik eraan herinnerd dat op elke hoek een verhaal te vertellen valt.

Van daaruit reden we westwaarts de eindeloze woestijn in, richting de oase van Siwa.

Siwa is anders dan alle andere plekken die ik ooit heb bezocht. Oude ruïnes, zoutmeren, palmbomen, eindeloze stilte en nachten vol sterren creëren een sfeer die bijna tijdloos aanvoelt. Wandelend door verlaten dorpen en luisterend naar lokale legendes, begreep ik waarom mythen duizenden jaren overleven. Plekken zoals deze inspireren niet alleen tot fantasie, ze bewaren die ook.

Na de oase achter ons te hebben gelaten, bereikten we Marsa Matrouh, waar de Middellandse Zee een andere kant van Egypte onthulde. Kristalhelder turquoise water, witte stranden en rustige avonden herinnerden me eraan hoe divers dit land werkelijk is. Egypte is zoveel meer dan piramides en woestijnen.

We volgden de kustlijn en vervolgden onze reis langs de noordkust. Luxe resorts liggen naast ongerepte stukken zee, wat een fascinerend contrast vormt tussen het moderne Egypte en de natuur. Terwijl ik de zonsondergangen boven de Middellandse Zee bewonderde, merkte ik dat ik pagina's volschreef die niets met mijn oorspronkelijke plannen te maken hadden. Soms komen de beste ideeën pas als je er niet meer naar zoekt.

Onze volgende bestemming was Alexandrië.

De stad draagt de last van de geschiedenis met een verrassende elegantie. Wandelend langs de Corniche, oude wijken verkennend en me de eeuwenoude Bibliotheek van Alexandrië voorstellend, besefte ik dat verhalen nooit echt verdwijnen. Ze wachten er gewoon op dat iemand ze herontdekt.

Uiteindelijk keerden we terug naar Caïro, waar de cirkel rond was. Terugkijkend op de duizenden kilometers die we hadden afgelegd, besefte ik dat dit niet zomaar een vakantie was geweest.

Het was onderzoek.

Elk gesprek, elke markt, elke woestijnweg, elk museum, elke vergeten ruïne, elk kopje thee gedeeld met vreemden, werd onderdeel van een veel grotere verzameling herinneringen. Sommige zullen in mijn toekomstige romans verschijnen precies zoals ik ze heb beleefd. Andere zullen transformeren in fictieve plaatsen, mysterieuze personages en verhalen die de grens tussen geschiedenis en verbeelding doen vervagen.

Als auteur geloof ik dat authenticiteit niet achter een bureau te creëren is. Je moet door de straten lopen. De woestijnwind voelen. Luisteren naar de stemmen van de lokale bevolking. De specerijen op de markten ruiken. Kijken hoe het licht verandert achter eeuwenoude stenen.

Pas dan worden plaatsen meer dan louter locaties.

Ze worden verhalen.

Deze reis heeft tientallen notitieboekjes, honderden foto's en ontelbare ideeën opgeleverd. Sommige daarvan zullen wellicht in de volgende Darkmoor-roman verschijnen. Andere zullen misschien pas over jaren op papier komen te staan.

Maar elk avontuur begint met een enkele stap en soms met een maand waarin je de ziel van Egypte ontdekt.

Sandra Niebuhr (SB Darkmoor)