De inspiratie achter een ritueel kleurbook

Dit boek begon waar woorden tekortschoten.

Tijdens het schrijven van The Djinn Never Sleep realiseerde ik me iets onverwachts:

Sommige beelden waren te oud, te symbolisch, te lichamelijk om alleen met taal te verklaren.

Ze wilden aangeraakt worden, niet gelezen.

Dit kleurboek was dus nooit bedoeld als product.

Het werd een metgezel.

De inspiratie erachter

Egypte is niet rustig.

Zelfs in stilte spreekt het.

In de woestijn, aan de Nijl, in oude huizen en vergeten kamers, voelde ik dat bepaalde verhalen niet vooruitgaan, maar in cirkels ronddraaien.

Ze keren terug via symbolen:

Spiegels, water, bloedlijnen, deuren, ogen, drempels.

Dit boek verzamelt die symbolen.

Elke pagina is getekend als een lijntekening, opzettelijk onafgewerkt.

Omdat het verhaal niet compleet is zonder de persoon die het vertelt.

Jij.

Waarom het uniek is

De meeste kleurboeken voor volwassenen zijn bedoeld om je af te leiden.

Deze nodigt je uit om te blijven.

• Er zijn geen decoratieve opvullingen.

• Geen willekeurige mandala's

• Geen instructies

• Er bestaat geen 'juiste' manier om te kleuren.

De beelden volgen een verborgen verhaal in dezelfde volgorde als de roman, maar ze staan op zichzelf.

Zelfs zonder het verhaal te kennen, voel je dat er iets gaande is.

Het is geen vermaak.

Het gaat om participatie.

Waarom je dit boek misschien wilt hebben

Dit boek is wellicht iets voor u als:

• Je voelt je aangetrokken tot mysterie, mythes en psychologie.

• Je voelt het intens, maar je wilt geen zelfhulpboek meer.

• Je bent het zat om steeds te horen hoe je moet ontspannen.

• Je mist de stilte die betekenisvol aanvoelt.

• Je hebt het gevoel dat sommige verhalen jou herkennen voordat jij ze herkent.

Dit boek belooft geen transformatie.

Het biedt ruimte.

Een plek om tot rust te komen.

Intuïtief kleuren.

Een bladzijde omslaan zonder te hoeven begrijpen waarom.

Dit gaat niet over artistieke vaardigheden.

Niets hier hoeft perfect te zijn.

De lijnen zijn bewust open gelaten.

Ze wachten.

Sommige mensen kleuren één pagina in en sluiten dan het boek.

Anderen doorlopen het als een ritueel.

Ze hebben allebei gelijk.

Het enige wat dit boek vraagt, is aanwezigheid.

Een laatste gedachte

Sommige boeken lees je één keer en vergeet je ze vervolgens.

Sommige worden op een plank geplaatst.

En sommige blijven open op tafel liggen.

omdat ze nog steeds aan het werk zijn.

Deze behoort tot de laatste soort.

SBDarkmoor